click it

Sunday, May 30, 2010

Dia Peluk Saya!

Sape peluk eikin?sape sape?


Okey..relax relax..

ehem ehem
Bukan boipren saya ye peluk badan gebas gebus ku ini

Tapi seorang ibu yang telah kehilangan anaknya yang sebaya dengan saya..

Bagi saya cerita ini agak sedih..
So get ready wit ur tissue untuk kesat hingus korang.

Ketika kejadian saya sedang bergayut dengan encik kekasih di atas pokok,eh itu monyet,
i mean berborak dalam phone. Celcom Exec 50 kan ade 20 hours free call,
jadi saya pun berboraklah sampai lebam..

Time nih memang tak perasan pun ada orang datang rumah..
Lepas je habes bergayut,nak ke dapur la nih nak masak pasal dah lapar,
Then saya pun keluar bilik menuju ke dapur,
Tetiba dengar suara macam happening sangat kat luar tuh..
Rasanya abah tak de kat umah, mama je ade,
then saya pun jenguk lah ke ruang tamu untuk melihat kondisi bondaku itu.

Ohh lega,,ingatkan ma cakap sensorang..rupa rupanya ada kawan nya bertandang ke rumah.teehee^^

Di sebabkan ma telah ajar kitorang adek beradik supaya menyalam sesiapa sahaja yang datang kerumah*yang muhrim sahaja ,saya pun tegur lah mak cik tersebut dan menyalam serta menyium tangannya.

*apesal rasa macam skema nih.ngaa~

Haa..
tetiba je makcik tuh macam kaget je lihat saya.
Rasanya saya pakai baju masa tuh--"

em..die tenung saya then cakap

"ehh..shikin dah balik ye..mak cik rindu dengan shikin.."

saya angguk je dengar makcik tuh cakap.


Then tetiba makcik tuh tarik badan saya and cium pipi saya tiga kali.

Saya dizzy kejap. Tapi muka still cover relax.

Then makcik tuh cium dua dua belah tangan saya.

Mama kat sebelah mak cik tuh masa tuh.

Ma bagi isyarat suh biarkan je ape mak cik tuh nak wat kat saya.

Di sebabkan saya ini anak yang menurut perintah, saya turuti..

Then mak cik tuh usap usap pipi saya..


Then terus peluk saya erat..and menangis kat dada saya..

ma masa tuh pun menangis sama..

Saya lagi..memang tak tahan kalau tengok orang menangis..cengeng ouh..

Saya pun balas pelukan mak cik tuh..and cakap dekat dia,

"Mak cik, anak mak cik dah bahagia dekat sana..mak cik sabar lah banyak banyak,Allah lebih sayangkan dia"

Lepas beberapa ketika...

Saya pun lepas kan pelan pelan pelukan mak cik tuh..
and cakap "mak cik saya ke dapur dulu"

Terkelip kelip mata mak cik tuh tengok saya pergi..

Kesian gila kan.

Actually mak cik tuh kehilangan anaknya 5 bulan yang lepas.
Sebaya dengan saya akibat penyakit buah pinggang.
Anaknya sebaya dengan saya..saya pun ada berkawan dengan arwah even tak rapat sangat.
Dah berapa kali dah die datang rumah sebab nak jumpa saya..
Tapi mungkin takda rezeki,,,sebab saya tak ada di rumah..
Cengkung gila muka mak cik tuh..
Terlalu rindu dekat anaknya..
Sampai merana badan..

Saya sangat bersyukur orang yang saya sayangi masih berada di sisi saya..

Hargailah orang yang disisi kita okeyh!
Sebab kita takkan tahu bila dia akan pergi buat selamanya..

Regards,
eikin

6 comments:

  1. owh...sedih.cian mk cik tu..jdlah ank angkat dia..

    ReplyDelete
  2. tulah..i ingat pun nak macam tu jugak kan.

    ReplyDelete
  3. seday dowh!!! dye buat kt ko seolah2 dye dpt rase ko tue ank dye..(;

    ReplyDelete
  4. memang sedey..citer nih..cian kat makcik tu..ye jugak..jadiklah anak angkat makcik tu..

    ReplyDelete
  5. ye..i menangis ouh...
    Tak jadi anak angkat pun tak apakan,,
    mak cik tuh boleh jenguk i hari hari kat uma kalau die rindu:)

    ReplyDelete